চোৰধৰা Class 9 Assamese Lesson 15 Question Answer

পাঠটোৰ সাৰাংশ

“চোৰধৰা” মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন ঝুমুৰা বা অংকীয়া নাট। এই নাটত শিশু কৃষ্ণৰ লৱণু চোৰ কৰা এক মনোমোহা কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। নাটখন সূত্ৰধাৰৰ বৰ্ণনা আৰু গোপীসকলৰ সংলাপৰ মাজেৰে আগবাঢ়িছে।

নাটৰ আৰম্ভণিতে এগৰাকী গোপীয়ে যশোদাৰ ওচৰত কৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিয়ে যে তেওঁৰ পুত্ৰ কানাইয়ে লৱণু চোৰ কৰিবলৈ এগৰাকী গোৱালিনীৰ ঘৰত সোমাইছিল আৰু তেওঁ হাতে-লোতে ধৰা পৰিছে। কিন্তু চতুৰ কৃষ্ণই নিজকে বচাবলৈ ওলোটাই গোৱালিনীগৰাকীকহে চোৰ বুলি কৈছে। যেতিয়া আন গোপীসকলক সাক্ষী হিচাপে মতা হয়, কৃষ্ণই নিজৰ হাতত লাগি থকা লৱণু আনি গোপীগৰাকীৰ মুখত সানি দি সকলোৰে আগত তেওঁকে চোৰ বুলি প্ৰমাণ কৰে। এই পৰিস্থিতিত লাজ পাই গোপীসকল আঁতৰি যায়।

ইয়াৰ পিছত, সূত্ৰধাৰে যশোদা আৰু গোপীসকলৰ মাজত হোৱা কথোপকথনৰ বৰ্ণনা দিয়ে। যশোদাই নিজৰ পুত্ৰক নিৰ্দোষী বুলি ভাবি আন গোপীসকলক গালি দিয়ে আৰু কৃষ্ণক মৰমেৰে কোলাত তুলি লয়। তেওঁ কৃষ্ণক আশ্বাস দিয়ে যে তেওঁৰ ঘৰত দধি-দুগ্ধৰ কোনো অভাৱ নাই, গতিকে আনৰ ঘৰত চোৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।

এই ঝুমুৰাত কৃষ্ণৰ বাল্যলীলাৰ চতুৰালি, দুষ্টালি আৰু মাতৃ যশোদাৰ পুত্ৰস্নেহ অতি সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। নাট্যকাৰে কৃষ্ণক পৰমব্ৰহ্ম বা কোটি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ঈশ্বৰ হিচাপে দেখুৱাইছে, যিজনে নন্দৰ ঘৰত মানৱ ৰূপত জন্ম লৈ নানা বিনোদনমূলক লীলা কৰিছে। নাটখনৰ শেষত সূত্ৰধাৰে কৈছে যে যিসকলে এই কৃষ্ণলীলা শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰে, তেওঁলোকে সংসাৰৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে। সেয়ে, সকলোকে শ্ৰীকৃষ্ণৰ চৰণত শৰণ লৈ ‘হৰি বোল’ বুলি ক’বলৈ আহ্বান জনাইছে।

গুৰুত্বপূৰ্ণ শব্দাৰ্থ

পাঠভিত্তিক প্ৰশ্নাৱলী

ভাব-বিষয়ক

১। অতি চমুকৈ উত্তৰ লিখা :

(ক) কানাই বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কানাই বুলি শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে।

(খ) লৱণু-চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কি সানি দিছিল?

উত্তৰঃ লৱণু-চোৰ কৃষ্ণই নিজৰ হাতত লাগি থকা লৱণু আনি গোপীৰ মুখত সানি দিছিল।

(গ) মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ কি?

উত্তৰঃ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হ’ল “নামঘোষা”।

(ঘ) ‘ওহি বান্দীসৱক থানে আৱৰ নাহি।’ — ‘আৱৰ নাহি’ বুলি কোনে, কাক কৈছিল?

উত্তৰঃ ‘আৱৰ নাহি’ বুলি যশোদাই পুত্ৰ কৃষ্ণক কৈছিল।

২। (ক) ‘হে মাই যশোদে, তোহোঁ তাপ তেজহ।’ — যশোদাৰ মনৰ তাপ গুচাবলৈ গোপীয়ে কিয় ক’ব লগা হৈছিল?

উত্তৰঃ এগৰাকী গোপীয়ে যেতিয়া যশোদাৰ ওচৰত কৃষ্ণই লৱণু চোৰ কৰা বুলি গোচৰ দিছিল, তেতিয়া যশোদাই নিজৰ পুত্ৰৰ বদনাম শুনি খং আৰু দুখত তাপিত হৈছিল। যশোদাৰ সেই মানসিক কষ্ট বা তাপ কমাবলৈকে গোপীয়ে তেওঁক সান্ত্বনা দি এইদৰে ক’ব লগা হৈছিল।

(খ) শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কিয় লৱণু সানি দিছিল?

উত্তৰঃ শ্ৰীকৃষ্ণই লৱণু চোৰ কৰি হাতে-লোতে ধৰা পৰিছিল। নিজকে বচাবলৈ আৰু সাক্ষী হিচাপে অহা আন গোপীসকলক আভুৱা ভাৰিবলৈ তেওঁ চতুৰালিৰে নিজৰ হাতত লাগি থকা লৱণু আনি গোচৰ দিয়া গোপীগৰাকীৰ মুখত সানি দিছিল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল, তেওঁকহে চোৰ বুলি প্ৰমাণ কৰি নিজে নিৰ্দোষী সজা।

৩। ‘ইহা শুনি চিন্তা-শোক তেজিৱে পৰম হৰষিত ভেল?’ — কোনে, কাৰ আৰু কি কথা শুনি হৰষিত হৈছিল?

উত্তৰঃ এই কথাষাৰ “চোৰধৰা” ঝুমুৰাৰ পৰা লোৱা হৈছে। সূত্ৰধাৰে যেতিয়া যশোদাক তেওঁৰ পুত্ৰ কৃষ্ণই নানা কৌতুক-লীলাৰে গোপীসকলক হৰুৱাই আনন্দ কৰি থকাৰ শুভ বাৰ্তা দিছিল, সেই কথা শুনি যশোদা পৰম হৰ্ষিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ মনৰ পৰা সকলো চিন্তা-শোক দূৰ হৈছিল।

৪। মাক যশোদাই কানাইক লগ পাই কি কি কথা কৈছিল আৰু কিদৰে চেনেহ প্ৰকাশ কৰিছিল?

উত্তৰঃ মাক যশোদাই কানাইক লগ পাই তেওঁক গালি দিয়া গোপীসকলক “বান্দী” বুলি কৈছিল আৰু সেই ঠাইলৈ পুনৰ নাহিবলৈ কৈছিল। তেওঁ পুত্ৰৰ ওপৰত গভীৰ বিশ্বাস ৰাখি আন গোপীসকলক দোষাৰোপ কৰিছিল। কৃষ্ণক মৰমেৰে কৈছিল যে তেওঁলোকৰ ঘৰত দধি-দুগ্ধৰ কোনো অভাৱ নাই, গতিকে তেওঁ যিমান মন যায় সিমান খাব পাৰে। এইবুলি কৈ তেওঁ কৃষ্ণক কোলাত লৈ, মুখত চুমা খাই, গাৰ ধূলি-মাকতি জাৰি দি পৰম আনন্দেৰে ঘৰলৈ লৈ গৈছিল। এইদৰেই তেওঁ পুত্ৰৰ প্ৰতি চেনেহ প্ৰকাশ কৰিছিল।

ভাষা-বিষয়ক

৫। তলৰ পুৰণি শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা :

• তেজহ = ত্যাগ কৰা
• তোহাৰি = তোমাৰ
• হামু = মই
• থিক = আছে
• মাখিয়ে = সানি
• উনিকৰ = এওঁলোকৰ
• ফিৰত = ঘূৰি ফুৰা
• গাৰি = গালি

৬। বিপৰীত শব্দ লিখা :

• চোৰ = সাধু
• উত্তৰ = প্ৰশ্ন
• কাতৰ = হৰ্ষিত
• পুণ্য = পাপ
• শোক = আনন্দ, হৰ্ষ
• হৰ্ষ = বিষাদ
• শীতল = উষ্ণ, গৰম

অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন

১। “চোৰধৰা” নাটখনৰ ৰচক কোন?

উত্তৰঃ “চোৰধৰা” নাটখনৰ ৰচক হ’ল মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ।

২। ঝুমুৰা কাক বোলে?

উত্তৰঃ একোটা সম্পূৰ্ণ বিষয়বস্তুৰ সলনি কোনো এক ক্ষুদ্ৰ ঘটনা বা পৰিস্থিতিক লৈ চমু পৰিসৰত ৰচনা কৰা অংকীয়া নাটকেই ঝুমুৰা বোলে। ইয়াত একমাত্ৰ ঘটনা বা লীলা সংক্ষিপ্তভাৱে উপস্থাপন কৰা হয়।

৩। কৃষ্ণই কাৰ ঘৰত লৱণু চোৰ কৰিবলৈ সোমাইছিল?

উত্তৰঃ কৃষ্ণই এগৰাকী গোৱালিনীৰ ঘৰত লৱণু চোৰ কৰিবলৈ সোমাইছিল।

৪। গোপীসকলে কৃষ্ণক ধৰাৰ পিছত কৃষ্ণই কি বুলি নিজকে বচাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল?

উত্তৰঃ কৃষ্ণই নিজকে বচাবলৈ ওলোটাই কৈছিল যে গোপীসকলেহে দধি খাই তেওঁক চোৰ বুলি মিছাকৈ কৈছে।

৫। সূত্ৰধাৰৰ মতে, কৃষ্ণলীলা শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰিলে কি ফল পোৱা যায়?

উত্তৰঃ সূত্ৰধাৰৰ মতে, কৃষ্ণলীলা শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰিলে সংসাৰৰ ঘোৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি।

৬। যশোদাই গোপীসকলক কি বুলি গালি পাৰিছিল?

উত্তৰঃ যশোদাই গোপীসকলক ‘বান্দী’ বা ‘দাসীক দাসী’ বুলি গালি পাৰিছিল।

৭। ‘পঞ্চামৃত’ কি?

উত্তৰঃ এৱাঁ গাখীৰ, দৈ, ঘিউ, মৌ আৰু চেনি— এই পাঁচবিধ বস্তু মিহলাই কৰা এবিধ পানীয়ই হ’ল পঞ্চামৃত।

৮। মাধৱদেৱৰ এখন উল্লেখযোগ্য কাব্যগ্ৰন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ এখন উল্লেখযোগ্য কাব্যগ্ৰন্থ হ’ল “ভক্তি ৰত্নাৱলী”।

৯। নাটখনত কৃষ্ণৰ কোনটো ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে?

উত্তৰঃ নাটখনত কৃষ্ণৰ মানৱীয় শিশু ৰূপ আৰু ঐশ্বৰিক পৰমব্ৰহ্ম ৰূপ— এই দুয়োটা ৰূপেই প্ৰকাশ পাইছে।

১০। “চোৰধৰা” নাটৰ মূল উদ্দেশ্য কি?

উত্তৰঃ “চোৰধৰা” নাটৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল কৃষ্ণৰ বাল্যলীলাৰ মনোৰম কাহিনীৰ মাজেৰে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভক্তিভাব জাগ্ৰত কৰা আৰু তেওঁৰ মহিমা প্ৰকাশ কৰা।